Eerste communie – Tochtmoment & Ingroeiviering 4

“Aan tafel”

Zondag 5 mei kwamen we voor de laatste keer samen met de eerste communicanten en hun ouders tijdens het tochtmoment in Rosa Mystica. ‘Aan tafel’ was het thema, brood en vis de ingrediënten. Padvinder Wim genoot van zijn stokbrood, speurder Johan had verse melk bij.
Conducteur Ann wilde van elk een beetje maar kreeg lik op stuk. Uiteindelijk werden melk en brood dan toch gedeeld en eigenlijk was het nog leuk ook, daar samen op het bankje. Priester Robert verwees naar de keren dat Jezus samen met zijn vrienden aan tafel zat en deelden wat ze hadden. Ooit had hij zichzelf gegeven ten bate van allen. Dit wordt herdacht in de eucharistie onder de vorm van een stukje brood, de hostie. Op hun eerste communie zullen de kinderen mogen aanzitten aan zijn tafel en de hostie ontvangen. Jezus is voor ons het Levende brood. Amen… zo is het. Maar brood op tafel, dat is er niet zomaar. Dus kreeg elk een stukje deeg en werd er geknepen en gekneed, gemasseerd en geboetseerd, tot elk een mooie vorm verkreeg. Nadat de broodjes vertrokken waren richting bakoven kwamen de visjes boven water. Na het nodige kleur- en knipwerk door kinderen en mama’s/papa’s bleven er 153 in het net hangen.
In de kerk hing een groot net aan het altaar met enkele visjes in. Voor het altaar stond een tafeltje met allerlei broden. ‘Vandaag nodigt Jezus ons uit aan zijn tafel’, klonk het in het welkomstwoord. Tijdens het verhaal kwamen de sandwich, het volkorenbrood, het krentenbrood en het stokbrood zichzelf voorstellen. Maar het waren vooral het matsebrood en het hostiebrood die een mooie geschiedenis konden voorleggen. De andere broden werden er zowaar stil van. Op hun eerste communie zullen de kinderen voor het eerst van het hostiebrood eten en zal Jezus dicht bij hen zijn. Zouden zij Jezus herkennen? Ook zijn vrienden herkenden Hem eerst niet als Hij aan hen verscheen op het strand. Ze hadden hun beroep als visser terug opgepakt, verdrietig als ze waren. Maar Jezus had andere plannen met deze stoere binken. Vissers van mensen zou Hij van zijn vrienden maken, duidde Wim in de homilie. Uit die zee van mensen in de kerk mochten de kinderen alvast visjes vangen die in het grote net terechtkwamen. Als vriendjes van Jezus zouden ze later ook mensen mogen ‘vangen’.
De schuld- en voorbeden werden ook dit keer naar voren gebracht door de kinderen en enkele liedjes door hen (mee)gezongen. Ze brachten de gaven aan en deelden op het einde van de viering de ingekleurde visjes uit aan de mensen. ‘Jezus heeft je broodnodig’ was de boodschap op het visje. De viering, opgeluisterd door het koor Weerklank, werd ‘gesmaakt’ door de aanwezigen. Wat ook gesmaakt zal hebben zijn de zelfgemaakte broodjes die de kinderen op het einde van de viering mee naar huis kregen! Dank aan Ines en Freya voor hun helpende handen.

FacebooktwitterpinterestmailFacebooktwitterpinterestmail